Aínda que Friedrich Hölderlin concibiu toda a súa obra poética, ao modo dos rapsodos gregos, coma un canto (Gesang), utilizou tamén ese termo para designar uns determinados poemas tardíos: os que escribiu entre maio de 1801 e decembro de 1803.
Pero a novidade que entrañan os cantos é máis de fondo que de forma. O "novo estilo" (neue Sangart), sinala Antonio Pau-autor desta edición-, caracterízase por tres trazos: os poemas están impregnados dun tinte memorialístico, adoptan un ton elevado, abondan as afirmacións gnómicas ou aforísticas.
William Butler Yeats, Premio Nobel de literatura en 1923, preséntanos nesta obra tardía unha visión completa do universo que creou durante toda a súa vida, un intento de “levar a realización da beleza tan lonxe como sexa posible”. Yeats ofrécenos imaxes cheas de perfección entre o paso do tempo e as súas feridas, poemas con carácter musical e con capacidade de emocionar.
Prólogo: Basilio Losada
Epílogos: Xosé Luís Axeitos, Felipe Senén López
X.M. del Caño entrevista a Díaz Pardo quen mantén un preito contra os novos dirixentes de Sargadelos, que o apartaron da dirección do grupo para lograr o control pleno das empresas.
O recentemente galardoado coa Medalla de Oro al Mérito de las Bellas Artes, intenta recuperar o temón para que se poidan facer cargo do proxecto dous dos seus fillos.
Estos poemas e dedicatorias constitúen a parte menos coñecida da obra poética de Rilke. Nesta edición, preparada por Antonio Pau, publícase a primeira tradución que se fixo dos mesmos ao español. Dalgunha maneira pódese dicir que esta é, para os lectores de fala hispana, unha obra íntegramente inédita.
Macrocosmos, reúne 23 obras dramáticas escritas en verso (algunha delas ten máis de 3.000 versos) agrupadas en ciclos planetarios, dirixida a un público de fala hispana, é a tradución ó castelán de Ciclo de Mercurio, Ciclo de Venus, Ciclo da Terra, Ciclo de Marte e Ciclo de Xúpiter, publicadas orixinalmente en galego.
A obra poética de Broda conseguiu conxugar un lirismo impersoal e intemporal de inmenso calado místico, coas grandes inflexións formais surxidas nos últimos decenios. Trátase dunha poesía feita de palabra impregnada en carne e sangue e ditada fundamentalmente pola angustia punzante do desexo, xa que a autora sente que “o amor está chamado a durar tanto tempo como o home, e durará tanto, que este será para sempre un ser deslumbrante de desexo.”
Edición crítica, introdución e notas de
José Antonio Expósito
Libro inédito redactado fundamentalmente en Moguer entre 1911 e 1912, supón a apertura da transición de Juan Ramón cara unha nova orientación lírica. Nestes novos poemas Juan Ramón mostra un lirismo pensativo, en ocasións metafísico, descoñecido na poesía española da época.
Era tal o seu odio contra Dolors, que sentiu ganas de estrangulala, de vengarse dela alí diante de todo o mundo, e ser detido pola Garda Civil, sair nos periódicos, “POETA PORTUGUÉS MATA A UNHA NOVELISTA CATALANA”, ata era un bo titular na prensa de escándalos de Madrid –e despois, ante o xuíz, diría máis: que ela ofendeu o seu honor, o seu nome, a dignidade da familia –e incluso a patria.
Os seus poemas de amor cantan a pulsión indomable, o desexo insatisfeito e socialmente reprimido. Sexton, ante a súa depresión, escribiu con man firme. Unha man que, como ela dixo nun poema, vive sobre toda América.
Segundo Premio Nacional 2006 ao libro mellor editado na modalidade de libros de bibliofilia outorgado polo Ministerio de Cultura.
Con gravados calcográficos orixinais e pinturas de Ramón Pérez Carrió. Edición de Manuel e Francisco Ramos.
EDICIONES
LINTEO I Xaquín
Lorenzo, 1 32003 Ourense - España I TEL 988 247 864 - FAX 988 247 163
I E-MAIL:
linteo@edicioneslinteo.com
