No cruce de dous camiños dunha existencia onde o futuro o será soamente se antes se reconcilia co pasado, María Salomón convoca as raíces da súa memoria: o atlántico avó maragato, mariñeiro e fundador de xardíns. Como no Teatro, os fantasmas serán chamados para que desvelen a identidade deses personaxes víctimas da orfandade vital e do desamparo que soamente atoparán acougo alá onde o mar e a terra se xuntan, na “casa da infancia” de Castroluce.
Mentres, María Salomón espera que, entre retallos de soños, espazos abandoados, mitos e presentimentos brote o instante único e irrepetible que simbolizan as favoritas dos emperadores chinos, amantes dunha soa noite e recluidas, despois, nun xardín exótico onde coidar do recordo da súa efímera gloria.