Autopsia de un mar de ruinas é a disección dunha barbarie na que se narra con inusual crueza o sufrimento dun pobo que parece emerxer do fondo dun mar de ruinas. A prosa é directa, sen eufemismos que suavicen a existencia dos vivos e a realidade perenne da morte. Esta novela constitúe un testemuño desgarrado da guerra colonial portuguesa.
Última novela do escritor portugués, autor entre outras de Gente feliz con lágrimas (Alfaguara, 1992), Crónica del principio y del agua y otros relatos (Linteo, 2005), Mi mundo no es de este reino (Linteo, 2007) e Mar de Madrid (Linteo, 2009). |