Francisco X. Fernández Naval
Francisco X. Fernández Naval (Ourense 1956), poeta y narrador, en 1980 recibe el premio de poesía Cidade de Ourense por el libro A fonte abagañada y, en 1988, el Premio Xerais por la novela O bosque das antas. En el campo de la poesía, también es autor de Pabellón habitado (1987), Ara Solis (1996, edición bilingüe francés-gallego), Días de cera (1999) y Mar de Lira (2005). Como narrador publicó las novelas Tempo de crepúsculo (1993), Sombras no labirinto (1997) y Unha cita co aire (2005) y los libros de relatos Historias roubadas (1998), Lendas de onte soños de mañá (2001) y Sete noites e un amencer (2003). Destinado al público infantil escribió el libro No corazón da fraga (2001) y, para público juvenil, Suso Espada, o misterio do Grial (2002). En el apartado de literatura de viajes, es autor de Unha viaxe á procura do solpor –Do Tambre á fin da Terra- (2000), A Coruña monumental e turística (2002) y Muros ronsel de pedra, espiral de mar (2003).
Escribió guiones cinematográficos por encarga de la televisión de Galicia y productoras del audiovisual.